Wisława Szymborska swego czasu rzekła, że:
Człowiek umiera dwa razy: po pierwsze kiedy dojdzie czas jego ziemskiego pielgrzymowania,
a po drugie i to definitywnie, kiedy współcześni o nim zapomną.
Spacerując po cmentarzach, i widząc zapadłe groby na których już nikt nie sprząta opadłych liści ani zapali świeczki wiemy, co miała na myśli.
Tak się niestety składa, że lista klubowiczów oraz sympatyków klubu, którzy są już po tamtej stronie z roku na rok się wydłuża. W sierpniu tego roku dołączył do niej śp. Ryszard Mazur długoletni prezes naszego O/PTTK i Honorowy Członek Ondraszka.
Powyższe wpisuje się w pierwszą część cytowanej sentencji Wisławy, na którą nie mamy wpływu. Jednak mamy wpływ na co zapisano w jej drugiej części, stąd moje/nasze starania, aby co roku Ich groby odwiedzać. Tym razem pogoda była dla nas łaskawa, co być może miało wpływ na frekwencję, bowiem było nas aż 11: Afi, Apanaczi, Miodziowe, Paparazzi, Milczek, Olo, Gwarek, Bystry z Ośką i niżej podpisany.
Tradycyjnie spotkaliśmy się o godz.9.00 przed bramą Cmentarza Komunalnego z sakwami pełnymi zniczy. I tak chodząc po cmentarnych alejkach przystawaliśmy przed nagrobkami, skąd patrzyły na nas znajome twarze na porcelanowych zdjęciach… wspominaliśmy różne sytuacje i przygody z Nimi związane, a na każdym zapaliliśmy światełko pamięci.
W ten sposób odwiedziliśmy też cmentarz na Bobrku, Ewangelicki, Komunalny w Czeskim Cieszynie i korzystając z Sąsiedzkiej Kładki dotarliśmy do cmentarza w Pogwizdowie. Do mogił w Karwinie nie udało nam się dotrzeć, a znicze zapalimy tam już w trakcie prywatnych odwiedzin na Święto Zmarłych.
Przejechaliśmy łącznie ok. 25 km.
Rechtór – Zbyś
