Sprawozdanie z działalności TKK „Ondraszek za lata 2022-2025

Podsumowaniem obejmę nie tylko omawianą kadencję lecz i 4 poprzednie, bowiem w tym roku mija 20 lat mojego prezesowania. W 2006 roku po zakończonym 46 Ogólnopolskim Zlocie P.T.Kol. „Ziemia Cieszyńska”, a dokładnie na zebraniu zarządu w dniu 9.08.2006r. kol. Andrzej Słota zrezygnował z przewodniczenia klubowi i wówczas przyszło mi w udziale wziąć stery Ondraszka i Koła nr 8. Wtedy też wobec rezygnacji kol. Małgosi Ryszkowskiej do składu zarządu dookoptowano Jadwigę Gracyasz (później Rezmer), a kol. Krzysztof Kasztura objął funkcję doradcy ds imprez sportowych.

Warto też przypomnieć skład ówczesnego Zarządu: Zbigniew Pawlik, Andrzej Nowak „Skryba”, Władysław Zmełty, Jadwiga Gracyasz (Rezmer), Barbara Toman i Maria Biłko-Holisz. Już na tej podstawie można twierdzić, że skład osób, które poświęcają swój czas i energię dla klubu jest niesłychanie stabilny, bowiem przez tych 20 lat wymieniły się tylko dwie, a i to z ważnych przyczyn osobistych.

Nie wdając się w szczegóły można dokonania kadencji 2022-2025 pomnożyć przez pięć i otrzymamy z grubsza wynik naszej 20 letniej pracy dla Ondraszka. Wszystkie wymienione wydarzenia, jak i te dawniejsze to wynik zaangażowania Zarządu Klubu, kadry przodownickiej jak i wszystkich klubowiczów, którzy się identyfikują z Ondraszkiem. Wszystkim zatem należy się wdzięczność i uznanie.

Najpierw jednak kieruję je do Barbary Toman „Apanaczi”, która niezmiennie przez te lata dzierżyła klubowe finanse w tym ogarniała sprawy osobowe. Jak wiadomo kondycja każdej organizacji jest taka jakie są jej finanse, a te dzięki zapobiegliwości Basi „Apanaczi” mają się nadal dobrze. To ona w duecie z „Jędrusiem” Andrzejem Słotą corocznie zabierała nas w góry, a te wspaniałe wyprawy były i są źródłem wielu fantastycznych wspomnień. Basia przejęła też organizację corocznych wigilijek klubowych, i jestem przekonany, że w ocenie uczestników każda z nich była prawdziwą ucztą dla ducha i ciała. Dziękuję serdecznie Wisi „Ośce” i wiceprezesowi Jarkowi „Bystremu” Rezmerom, którzy dołączył do nas nieco później. Obaj stanowią zgrany zespół, który uczynił dla klubu wiele dobrego. To na ich konto należy zapisać wiele zorganizowanych zakończeń sezonów klubu, jak i serię niezapomnianych parodniowych wypraw rowerowych. Jarek „Bystry” jest naprawdę bystry, emanuje spokojem trafnością oceny i przenikliwością swoich wypowiedzi, co dobrze rokuje na przyszłość Ondraszka. Bardzo dziękuję naszej Ministrze propagandy i informacji „Rozstrzapkowi” Maryli Biłko-Holisz, bo to właśnie za jej przyczyną wszelkie informacje o naszych planach czy efektach docierały do Was, jaki i do lokalnych mediów. Wielkie słowa uznania należą się również wiceprezesowi Aleksandrowi Sorkowiczowi „Olowi”. Jest jednym z niewielu pośród nas, który nie kończy sezonu kolarskiego i używa roweru nawet wtedy, gdy inni powiesili swój bicykiel na haku i jeżdżą samochodami. To jego zasługą jest reaktywacja Dnia Dziecka z Ondraszkiem, dzięki czemu młodzi ludzie mogą przyswoić sobie wiele z tego, co „Ondraszek” oferuje. Ponadto Olo jest tym, dzięki któremu nie musimy się wstydzić w klasyfikacji zdobywanych odznak turystycznych. On je wszystkie zdobywa!, i co więcej kreuje powstanie nowych, o czym świadczy pomyślnie zakończona w roku 2020 jego inicjatywa powstania odznaki „Rowerem dookoła Śląska Cieszyńskiego”. „Olo” też był pomysłodawcą i realizatorem kilku niezapomnianych stacjonarnych obozów rowerowych organizowanych w różnych miejscach naszej ojczyzny. Podziękowania i niskie ukłony kieruję do sekretarza „Czornej” Alicji Wlach bardzo doświadczonej w kontaktach z władzami samorządowymi. Dzięki jej pracowitości udało się nam rozliczyć wszystkie dotychczas otrzymane granty finansowe, co wcale nie było łatwym zadaniem. Osobne podziękowanie kieruję do „Paparazziego” Piotra Hamery który wprawdzie nie jest członkiem zarządu, jednak dużo czasu poświęca na prowadzenie naszej strony internetowej, facebooka oraz prowadzenie TRW. Piotr „Paparazzi” należy do kadry klubu i był organizatorem wielu ciekawych wypraw, a na tych w których uczestniczył zazwyczaj z własnego wyboru pełnił ważną rolę „czerwonego światełka”.

Członkom zarządu dziękuję za czynny udział w zebraniach, na których choć czasem mocno się spieraliśmy, to zawsze mieliśmy na uwadze nadrzędny cel, aby klub którym zobowiązaliśmy się kierować możliwie najlepiej wypełniał swoje przesłanie. Dziękuję też członkom KR, za to że mieli baczenie na całokształt naszej pracy.

Serdecznie dziękuję kadrze przodownickiej klubu za zrealizowane wspaniałe pomysły oraz członkom koła i klubu za aktywny i bezwypadkowy udział i wielu wypadkach okazane zaangażowanie. Myślę, że razem stanowimy grupą przyjaciół, którzy identyfikując się z klubem, są jednocześnie otwarci na innych.

Na koniec jeszcze parę słów o prezesie. Otóż jeżeli przyrównać klub do jakiejś hipotetycznej firmy, to jako jej manager jestem winny rozliczenia się z aktywów i pasywów firmy.

Na dobro czyli aktywa mogę sobie zapisać to, że szczęśliwie doprowadziłem klub do jubileuszu 60-lecia istnienia. Nie było to łatwe zadanie, gdyż w tym czasie w większości jeszcze pracowałem zawodowo z dalekim dojazdem, nasze dzieci kolejno się usamodzielniały i przybywało wnuków. No i jeszcze był dom na głowie. Ile czasu zabrało mi prowadzenie spraw klubowych wiem tylko ja, i moja żona „Jacinta”. Bardzo Ci dziękuję za Twoją cierpliwość i wyrozumiałość oraz za to, że ze mną wytrzymałaś choć wiem, że nie było to łatwe.

Kolejnym dobrem na moim koncie było zawarcie i kontynuowanie współpracy z przyjaciółmi zza Olzy. Doprawdy trudno mi zrozumieć przyczyny, ale dotychczas tylko nasz klub z całego cieszyńskiego O/PTTK utrzymuje stałe kontakty z PTTS-em „BS” w RCZ. Jednak trochę mi żal, że obecnie nie są one już takie, jak to drzewiej bywało.

Następnym dobrem może być kronika. Zawsze powtarzałem, że możemy robić różne cudowne rzeczy, ale jeżeli ich w jakiś sposób nie utrwalimy, to czas nieuchronnie wygumuje je z naszej pamięci. I wtedy pozostaje tylko wertowanie kronik. Choć większość wpisów wyszła spod mojego pióra, to autentycznie cieszyłem się czytając wpisy innych kronikarzy. Wiele nie przesadzę jak powiem, że jedynie co po nas pozostanie to właśnie kronikarskie zapiski.

A teraz pasywa, czyli minusy.

Klub czy Koło co do zasady są strukturą demokratyczną, gdzie rządzi większość. W praktyce jednak musi być jakiś lider, który popycha tą strukturę na właściwy tor. I jako lider byłem z pewnością trudnym facetem, który może wysłucha wszystkich, ale i tak lubi swoje postawić na wierzchu. Inna argumentacja niż moja z trudnością do mnie docierała, z czego uderzając się w pierś, zdaję sobie sprawę.

Kolejnym minusem jest nieudana próba zaangażowania młodzieży w ondraszkowe tryby. Tak więc klub powoli się starzeje, a my razem z nim. Dinozaury też niestety wyginęły. No ale sądząc po kontaktach z innymi klubami, nie jest to tylko nasza bolączka.

Niestety nie zauważyłem również, że na tym jak mi się wydawało monolicie pod nazwą Ondraszek czyli grupie ludzi, których łączy wspólna pasja ostatnio zaczęły się pojawiać rysy i pęknięcia. Co prawda na razie może drobne, ale trzeba mieć je na uwadze.

Podsumowując moje dwudziestoletnie zaangażowanie w prowadzenie klubu i Koła nr 8 uznałem, że już czas przekazać ster rządów komuś innemu, najlepiej takiemu o bystrym spojrzeniu. A zatem w nadchodzących wyborach nie będę się ubiegał o reelekcję.