Rajdy do tego magicznego miejsca gdzie Olza bierze swój początek weszły już do kanonu naszej aktywności. Rajd poprzedziły przeróżne przygotowania, ustalenia i uzgodnienia a tylko dwie osoby w tym brały udział : niżej podpisany oraz Robert Wałaski z PTTS-u. Wszystko od organizacyjnej strony udało się dopiąć, więc pozostały tylko dwie niewiadome: pogoda i frekwencja.
Pogoda o tyle mogła to popsuć bo cały poprzedzający tydzień codziennie padało i było tak zimno,że nawet w Tatrach spadł śnieg. Ale niedzielny poranek w Jabłonkowie przywitał nas wspaniałą słoneczną pogodą. Z frekwencją już nie było tak dobrze. Na starcie w Jabłonkowie pojawiło się wszystkiego 24 uczestników, w tym ledwo 6 Ondraszków. Byli to: Szykowno, Olo, Juniorek, Amerykón, Rechtór i Paparazzi. I już wiedzieliśmy, że puchar kolejny raz nie trafi do naszych trofeów.
Po uporaniu się z zapisami i rozdaniu tradycyjnych naklejek i materiałów promocyjnych jakie przywiozłem z UG Istebna uformowaliśmy peleton, i w asyście miejscowej Straży Miejskiej o godz.10.00 wyruszyliśmy stałą trasą przez Piosek i Bukowiec do mostku na Olzie. Tutaj w chwili przerwy opowiedziałem co-nieco o Olzie i ruszyliśmy dalej, teraz po stronie polskiej. Kolejny przystanek nastąpił na najwyższym punkcie trasy „przy Uranie”. Moja konstatacja w tym miejscu była taka, że co rajd to ta góra do zdobycia na rowerze wydaje się wyższa. Ciekawe dlaczego
Kolejnym przystankiem było Centrum Edukacji Ekologicznej w Istebnej -Dzielcu. Miejsce to jest zazwyczaj w sobotę zamknięte, jednak udało mi się przekonać nadleśnictwo, że warto go wyjątkowo otworzyć. I naprawdę było warto, bo wystawa o florze i faunie Beskidu Śląskiego była interesująca, a i przewodnik ciekawie opowiadał. Teraz pozostało „tylko” dojechać pod Gańczorkę. Na wysokości zbiornika retencyjnego Olza dogoniliśmy nasz ogon, czyli rajdowych juniorów którzy do tego miejsca dzielnie pedałowali pod górkę pod opieką tatusiów. Lecz jednak w tym miejscu „materia stawiła opór”, więc na chwilę przenieśliśmy tutaj wirtualnie źródło, aby przekazać puchar dla rajdowego juniora. Pretendentów do niego było trzech, jednak tym najmłodszym okazał się 8-letni Janek Wałaski, który go otrzymał. Brawo Jasio !!
Stąd do polany, gdzie zazwyczaj zostawiamy rowery już nie było daleko, a w takcie przygotowań do pieszej wędrówki dojechali też samochodem przedstawiciele UG Istebna. Były to dwie sympatyczne panie: sekretarz Gminy p. Grażyna Szalbot w asyście pani z GOK, która taszczyła spory plecak, a w nim trofeum dzisiejszego rajdu. Po serdecznych powitaniach wspólnie doszliśmy do źródełka, gdzie przypadkiem jakby na nas czekała grupka młodzieży z Olkusza. Mając w pamięci widok tego miejsca pośrodku dorodnego lasu kiedy go poznałem oraz późniejszy, kiedy była tu goła polana pełna wykrotów, ale za to ze wspaniałym widokiem na okolicę, zaskoczył mnie obecny widok. I znów jest tu polanka otoczona już całkiem sporym lasem, tak więc przyroda odbudowuje pomału swój stan posiadania. Spotkanie rozpoczęliśmy od odśpiewania „Płyniesz Olzo” po czym przekazałem nieco informacji o historii tego miejsca, naszych peregrynacjach, współpracy z UG Istebna przeplatając to wierszami oraz wspólną piosenką. Kulminacyjnym punktem było oczywiście wręczenie sporej wielkości pucharu, który z rąk p. Grażyny trafił do Józka Gurbiela reprezentującego PTTS, a konkretnie działające przy nim towarzystwo rowerowe TRAMP. Na zakończenie p. Grażyna w miłych słowach podsumowała naszą wieloletnią współpracę, a ja z kolei odczytałem i wręczyłem pisemny adres do UG Istebna z podziękowaniem.
I to byłoby na tyle.
Pozostało jeszcze wrócić, lecz droga do Jabłonkowa jest prawie cały czas z górki, więc to była czysta przyjemność. Po drodze zahaczyliśmy jeszcze o metę XV rajdu „Turystyka bez barier”, który zorganizował w Istebnej PTTK Mysłowice przy przy sporej frekwencji ponad 600 osób. Pomimo tylu uczestników i nam też dostało się po kiełbasce.
„Rechtór” – Zbyś
